Շարժառիթների, քաղաքական ներկայացուցչության և հավանական վարքագծի նկարագրությունները ժամանակի հաղորդման մեջ Բրիստոլի պնդումներն են։ Արխիվը պահպանում է նրա ձևակերպումները՝ դրանք չհաստատելով որպես ապացուցված պատմություն։
493. Մաս 2[29]։ Ազգայնական շարժումը կազմակերպվեց ի նշան բողոքի Զմյուռնիայի հունական օկուպացիայի դեմ և արևելյան վիլայեթներում հայերի ցանկացած նմանատիպ ագրեսիային դիմադրելու նպատակով։ Հույների դեմ այս տրամադրությունն ուժեղացել է և միակ բանն է, որ կարող էր ազգայնականներին այսքան երկար միասնական պահել։ Ուստի վստահաբար կարելի է ասել, որ արևելյան վիլայեթներում Հայաստանին որևէ տարածք տրամադրելու դեմ տրամադրությունը ծայրաստիճան թշնամական է և առավել ուժեղ, քան երբևէ։ Ոչ ոք չէր կարող հավատալ, որ թուրքերը կհեռանան Հայաստանին զիջված որևէ տարածքից՝ առանց նրանց նման հեռացման հարկադրելու։ Ազգայնականները, որոնք ներկայացնում են թուրքերի գրեթե ճնշող մեծամասնությանը, չեն ճանաչում Կոստանդնուպոլսի կառավարության ստորագրած պայմանագիրը, և շատ հավանական է, որ դաշնակիցները՝ Հունաստանի աջակցությամբ, ստիպված կլինեն նրանց հարկադրել ճանաչելու պայմանագիրը։ Թուրքիայի հետ պայմանագիրը Հայաստանին տալիս է արևելյան վիլայեթների միայն այն հատվածները, որոնք կորոշվեն նախագահի իրավարարությամբ։ Սա, ըստ երևույթին, նրա վրա է դնում այդ կերպ Հայաստանին տրված տարածքի ազատումն ապահովելու պատասխանատվությունը։ Նման շրջաններն այսօր գործնականում դատարկ են հայերից, և Երևանի Հանրապետությունից հայրենադարձությունը կհանգեցնի անկարգությունների, եթե պաշտպանություն չապահովվի։ Մաս 2-ի ավարտը։ Կրկնվել է Փարիզ։
949. Անդրադառնալով Ջոնսոնի՝ Սան Ռեմոյից ապրիլի 27-ին ուղարկված թիվ 10 հեռագրին։ Նախագահը քննարկել է Գերագույն խորհրդի խնդրանքը և ցանկանում է, որ Սան Ռեմոյում ներկայացված տերությունները պատշաճ ուղիներով տեղեկացվեն Հայաստանի սահմանների հարցով որպես իրավարար հանդես գալու հանձնառությունն ստանձնելու իր պատրաստակամության մասին։ Նա ուրախությամբ ընդունում է հայ ժողովրդի բարօրությանը նպաստելու այս հնարավորությունը, և Ձեզ խնդրվում է նրա համաձայնությունը հաղորդել շահագրգիռ տերություններին։
