Գրադարանը ներառում է արտահանման, ներմուծման, միջազգային բունկերավորման և ոչ էներգետիկ օգտագործման առանձին հաշիվներ։ Համախառն արտադրությունը, ներքին մատակարարումն ու արտահանվածը տարբեր գումարներ են։ Հին հաշվեկշիռներն ու 2007–2025 թթ. շարքերը փաստագրում են անցումը ներկայիս խառնուրդին։ Արտահանման գնահատումը պետք է պահպանի արտադրանքի միավորներն ու հաշվառման սահմանները՝ չգումարելով տոննաները, խմ-ն ու էլեկտրաէներգիան։ [64][37][39]
Հայաստանի համար առևտուրը պետք է կապվի արտաքին քաղաքականության դիտարանի հետ՝ ըստ գնորդների, ենթակառուցվածքների և պայմանագրային կարգավիճակի։ Հաշվեկշռային ավելցուկը նյութական ռեսուրս է, բայց Հայաստանի համար հասանելի առևտրային ուղու ապացույց չէ։ Նավթի նվազումն էլ չի վերացնում ներդրումային ու խողովակաշարային կապերը։ Տվյալները թույլ են տալիս ուսումնասիրել կապերի կազմը, իսկ շուկայի մուտքը հաստատվում է առանձին համաձայնագրերով։ [87][18][100]
Էներգետիկայի նախարարության օպերատիվ հաղորդագրությունում 2025 թ. արտասահմանյան գազի վաճառքը 25,2 մլրդ խմ է՝ Եվրոպա 12,8, Թուրքիա 9,6, Վրաստան 2,3 և Սիրիա 0,5։ Գնորդները ապահովում են եկամտի, տարանցիկ համագործակցության և դիվանագիտական կապերի տարբեր համադրություններ։ Եվրոպան տարածաշրջանային ուղղություն է, ոչ մեկ գնորդ կամ պայմանագիր։ Նախարարության 51,5 մլրդ խմ համախառն արդյունահանումը տարբեր է վիճակագրական էներգահաշվեկշռի քանակից՝ ուղեկից գազի, հետմղման և հաշվառման տարբերությունների պատճառով։ Համախառն ծավալը ազատ արտահանելի համարելը խիստ կգերագնահատի առևտրային ճկունությունը։ [123][64]
