Պաշտոնական գումարային պտղաբերության շարքը 2025 թ. համար գրանցում է մեկ կնոջ հաշվով 1,4 երեխա՝ քաղաքներում 1,2 և գյուղերում 1,6։ 2024 թ. ցուցանիշը նույնպես 1,4 է։ Գործակիցը նկարագրում է ժամանակաշրջանի պատկերը, ոչ յուրաքանչյուր կնոջ ընտանիքի վերջնական մեծությունը։ Ծնունդների թիվը, տարիքային պտղաբերությունն ու ծննդյան հերթականությունը լրացնում են ընդհանուր ցուցանիշը։ [30][35][36]
Գրանցված ծնունդները 2015 թ. 166 210-ից նվազել են մինչև 2025 թ. 95 875, բնական հավելաճը՝ 111 513-ից 36 041։ Սա վերարտադրության զգալի դանդաղում է, թեև պաշտոնական շարքում ծնունդները դեռ գերազանցում են մահերը։ Հայաստանի պլանավորման համար փոքրացող սերունդները փոխում են դպրոցական պահանջարկի ու ապագա աշխատուժի տարածաշրջանային հավասարակշռությունը։ Մայրական տարիքն ու հերթականությունը օգնում են տարբերակել հետաձգումը հնարավոր ծնողների թվի փոփոխությունից։ [25][39][36]
Առաջին ծննդի միջին տարիքը 2015 թ. 23,3-ից աճել է մինչև 2025 թ. 24,5, իսկ բոլոր ծնունդներինը՝ 25,1-ից 26,5։ Հետաձգումը կարող է ժամանակավորապես նվազեցնել տվյալ շրջանի պտղաբերությունը, բայց փոքր երեխաների խմբի կրճատումը ցույց է տալիս դպրոց մուտք գործող ներկա սերունդների իրական նվազում։ Քաղաքային 27,7 և գյուղական 25,5 տարվա միջիններն էլ ենթադրում են ընտանիքի ձևավորման ու խնամքի տարբեր տեղական ժամանակացույցեր։ [33][39][35]
ՄԱԿ-ի բնակչության հիմնադրամի 2023 թ. նոյեմբերի տեղեկաթերթը 2022 թ. համար նշում է 100 աղջկա դիմաց 112 տղա՝2021 թ.116-ի փոխարեն՝ որդու նախապատվության և սեռով պայմանավորված ընտրության վերլուծության շրջանակում։ Ծնունդների այս պատմական հարաբերակցությունն առանձին է պտղաբերությունից և չի ներկայացվում որպես 2025 կամ 2026 թ. ցուցանիշ։ [115]