2025 թ. բնակչության հաշվառումը ներքուստ համահունչ է․ 17,127 զուտ ներգաղթից հանելով 6,452 բնական նվազումը՝ ստացվում է 10,675 աճ՝ 2025-ի և 2026-ի սկզբների վերահաշվարկված թվերի միջև։ Այս հաշվարկը ցույց է տալիս, թե միգրացիան ինչպես կարող է ժամանակավորապես հակակշռել ծնունդների նկատմամբ մահերի գերազանցումը։ Այն չի ենթադրում բարձր ծնելիության վերադարձ կամ ծերացման ավտոմատ շրջում․ աշխատուժի ազդեցությունը կախված է ժամանողների ու մեկնողների տարիքից, որը Geostat-ը հրապարակում է առանձին։ [29][32][52][61][62][67]
Մարդահամարի ներգաղթյալների պաշարն ավելի երկար ժամանակահատված է ընդգրկում, քան մեկ տարվա սահմանային շարժը։ Պատճառների աղյուսակում 259,120 ներգաղթյալներից ընտանիքի վերամիավորումը կամ կազմավորումը կազմում է 108,229, բնակարանը՝ 59,313, կրթությունը՝ 37,849, աշխատանքը՝ 16,314։ Հետևաբար ամբողջ ներգաղթը աշխատուժի հավաքագրում չէ։ Այս պաշարի 128,503-ը Թբիլիսիում էր, ինչը կարևորում է բնակարանը, համալսարաններն ու ընտանեկան ցանցերը՝ աշխատանքի կողքին։ Թվերը նկարագրում են 2024 թ. նոյեմբերի մարդահամարի բնակչությունը, ոչ 2025 թ. ժամանումները։ [107][17]
Ծերացումն ու միգրացիան հանդիպում են տնային տնտեսության ներսում։ Աշխատունակ տարիքի մեկնումը կարող է մեծացնել դրամական եկամուտը, բայց նվազեցնել անվճար խնամքը։ Փոքր բնակավայրում մնացող տարեցն այդ դեպքում ավելի շատ է կախված տրանսպորտից ու պաշտոնական ծառայություններից։ Տնային տնտեսությունների չափի, կենցաղային հարմարությունների և հաշմանդամության վրացական աղյուսակները թույլ են տալիս վերլուծել այս մեխանիզմը, բայց չեն ապացուցում կոնկրետ ընտանիքի դրամական փոխանցումները։ Հայաստանի համար սահմանանց ուսուցումը, մատչելի տրանսպորտն ու ծառայությունների համադրումը ընդհանուր կարիքներն ավելի անմիջականորեն կլուծեին, քան բնակչության ընդհանուր թվերի մրցակցությունը։ [7][8][9][10][14][43][63][64]